Açıklama
“Evet, kar yağıyordu.
İnanmazsın belki ama o gün
annem doğuruyordu beni.
Aylardan aralıktı.
Demek ki ben,
karın içinden geldim dünyaya.”
Remzi Karabulut, dilin içindeki “cevhere” ulaşma çabasında bir yazar kuşkusuz. Başka bir şeyi değil, kendi deneyimini esas alarak kuruyor öykülerini. Kurmacanın katıksız olmayacağını, katıksız olduğu takdirde kimsenin ona inanmayacağını; çünkü hayatın, kurmacanın temeli ve yakıtı olduğunu biliyor.









