1963 yılında Kars’ın Sarıkamış ilçesinde doğdu. İlköğrenimini Sarıkamış Balıklı Köyü İlkokulunda tamamladıktan sonra eğitimine devam edemedi. Ailesiyle birlikte 1975 yılında Tarsus’a yerleşti. Aynı dönemde resme yöneldi; özellikle Joan Miró’nun çalışmalarından esinlenerek soyut resim türünde yetkin örnekler verdi. Seksenli yıllardan bugüne uzanan yazı ve öyküleri Varlık, Notos, Sözcükler, Çağdaş Türk Dili, Evrensel Kültür, Dünyanın Öyküsü, Can Öykü Gazetesi, Sarnıç, Aratos, Edebiyat 81, Yeni Düşün, Dünden Bugüne Edebiyat, Kum ve Granada gibi dergilerde yayımlandı. 2002’de yayımlanan Hep Doğruyu Söyleyen Yalanım Ben adlı güncesi yazarın ilk kitabıdır. 2006’da Kadınlar Gülmemeli adlı öykü kitabıyla edebiyatta kendine özgü bir yer edindi. Acı Gösteri’de konuşma dilinin akıcılığını ve yöresel ağız özelliklerini kullanarak üslubunu belirginleştirdi. 2013’te Kan, Kireç ve Lizbon ile Kayıp Martı adlı romanlarını yayımladı. Ferit Edgü’yü Okumak / Hakkâri’de Beşinci Mevsim adlı inceleme kitabında, özellikle Ferit Edgü başta olmak üzere Yaşar Kemal, Erdal Öz, İlhan Berk, Dostoyevski ve Kafka gibi yazarlardan aldığı etkileri somutlaştırdı. 2017’de yayımladığı ve biçimsel denemelere giriştiği Kaytansızlar isimli eserinde noktalama işaretlerini reddederek öykü dilinde özgün bir atmosfer yarattı. 2018’de yayımlanan Köksüzler adlı romanında ise, öykü ve roman arasındaki sınırları bulanıklaştıran anlatı tekniğini zirveye taşıdı. Aynı zamanda bu eser, 9. Türkan Saylan Öykü Ödülü’ne değer görüldü.