Viola yaşlanmanın biyolojik ve evrimsel nedenlerini açıklarken yanlış teoriler ve moda diyetlerden uzak, bilimsel gerçeklere dayalı bir rehber sunuyor.

Biyolojik yaş nedir ve nasıl hesaplanır?

Kadınların üreme yeteneği neden belli bir yaşta sona erer? Vücudun yaşlanmaya başladığı belirli bir zaman var mı?

Bu gibi sorulara yanıt bulacağınız kitap zamanı geri çeviremeyeceğimizi ama onu doğru bir ruh haliyle karşılayabileceğimizi gösteriyor.

Yaşlanmayı Durdurmak gençlik saplantısından uzaklaşıp yaşamın her aşamasını bilinçle karşılamaya davet ediyor.

Bu şiirlerde kaybolmakla kendini bulmak, yalnızlıkla barışıklık yan yana yürüyor, iç içe geçiyor.

Edebiyattan sinemaya, mitolojiden popüler kültüre uzanan göndermelerle zenginleşen Sonra, hem tanıdık hem de bir yandan tuhaf bir düş gibi.

Jestleri, yön gösteren (işaret edici), fiziksel dünyayı taklit eden, soyut kavramları simgeleyen ve sembolik anlamlar taşıyan hareketler olarak dört ana evrimsel grupta sınıflandıran Wundt’un nihai çıkış noktası, insan bilişinin ve zihninin işleyiş ilkelerini deşifre etmektir. Dilin henüz kelimelere dökülmediği, düşüncenin yalnızca bedenle can bulduğu o kadim kökenleri incelerken, her bir el hareketinin yahut bakışın rastgele birer devinim olmadığını; aksine insan zihninin evrensel yasalarını taşıyan bir sistemi işaret ettiğini öne sürer. Diller ve iletişim biçimleri üzerine çalışmanın insan zihninin karanlık noktalarını aydınlatacak en güçlü anahtar olduğu savıyla, teorisini sağır-dilsizlerden ilkel kabilelere, sessizlik yemini eden keşişlerden Kızılderililere uzanan çok yönlü bir satıhta titizlikle sınamaya koyulur.

Davies, hikâyemizi en iyi nasıl anlatacağımıza ancak onu gerçekten bildiğimizde karar verebileceğimizi öne sürer; fakat onu bilmenin yolunun da önce anlatmaktan geçtiğini ekler. Sonuç, çoğu zaman taslağın sonuna doğru ortaya çıkan bir geri besleme döngüsüdür: Hikâyeyi anlatma biçimimizin sınırlı ya da kısıtlayıcı olduğunu, yazmakta olduğumuz metni en kusursuz hâliyle sunmadığını fark ederiz. Bu farkındalık ise hikâyeyi köklü biçimde yeniden düzenlemeye zorlar. Bu nedenle bir romanın ilk taslağını tamamlamak çoğu zaman çetrefilli ve yanıltıcıdır; çünkü bitirdiğimiz taslak, neredeyse hiçbir zaman yola çıktığımız taslak değildir.

The Welsh Girl (Galli Kız) ile 2007 Man Booker Ödülleri uzun listesine giren Peter Ho Davies’ten, yazma ve yeniden yazma pratiklerine dair yenilikçi bir çalışma.

Sert mizacı, yakınlarını çileden çıkaran titiz gözlemciliği ve olur olmaz yerde kahramanlık günlerini yad etmesiyle tanınan ihtiyar Salvatore, inzivaya çekildiği Calabria’daki evini geride bırakıp tedavi görmek üzere Milano’ya, uzun süredir arasının açık olduğu oğlunun evine yerleşir. Konulan kanser teşhisinin zorlayıcı tesiri bir yana, onun için asıl yıkım; alışkın olmadığı bu kuzey kentinin kasvetli ritmine ayak uydurmak, sığıntılık hissiyle yüzleşmek, tüylerini diken diken eden geliniyle bir orta yol bulma çabasına girişmek, eski dava arkadaşlarının geçmişle gelecek arasında durmadan yer değiştiren gölgesinde şimdiyi tecrübe etmektir.

Ancak yeni doğmuş torunuyla kurduğu beklenmedik bağ sayesinde hayatı bambaşka bir yöne evrilir. Partizan yoldaşlarının ona seslendiği adla, Bruno ismini taşıyan torununun masumiyeti, günleri sayılı bu huysuz ihtiyara ölmeyi öğreten bir keşif unsuruna dönüşür. Milano müzesinde gördüğü Etrüsk lahdi üzerindeki o esrarengiz gülümseme (ölümle alay eder gibi duran, faniliği sükûnetle karşılayan o kadim ifade) bu yolculukta onun yegâne pusulasıdır.

“İspanya’nın en berrak ve en isyankâr yazarı.” El Periódico de Catalunya

“Gürültü patırtıdan uzak; sade, yoğun ve parlak bir hazine — eski çelikler gibi.” El País

Riis, hızla büyüyen New York’ta nüfus artışıyla birlikte birer müşterek meskene dönüşen kiralık evleri, bu alanlarda ortaya çıkan sağlık krizlerini ve kamusal ihmali ayrıntılı biçimde ele almış; suçun, yoksulluğun ve hastalığın münferit vakalar değil, modern kent yaşamının kurucu unsurları olduğu perspektifiyle ifşa edici gazeteciliğin (muckraking) ilk örneklerini literatüre kazandırmıştır.

Kentin orta ve üst sınıflarının büyük ölçüde habersiz olduğu bir dünyayı görünür kılan Ötekiler Nasıl Yaşar? hem bir sosyal reform çağrısı hem de 19. yüzyıl kent yaşamının çarpıcı bir panoraması olmasının yanı sıra, Jack London’ın Uçurum İnsanları (People of the Abyss) kitabına ilham vermesiyle  de  etkisini  Amerika’nın ötesine taşımıştır.

İlk kitabı Güzel Kadınlar Çabuk Tükenir’le güçlü bir çıkış yapan Zeynep Baki, Hiç Olmamış Gibi’de bu kez unutmanın, susmanın ve üstü örtülenin izini sürüyor. Gitmiş gibi yapıp kalanlar, kalmış gibi yapıp çoktan gidenler; yersiz yurtsuzlar, karanlığına saklananlar, kendi hayatında misafir gibi yaşayanlar bu öykülerin sessiz ama inatçı kahramanları. Baki, gündelik hayatın sıradan akışı içinde silikleşen kırılmaları, küçük jestlerin ve yarım bırakılmış cümlelerin ardına gizlenen büyük acıları incelikle açığa çıkarıyor.

Geçmişle hesaplaşmayı sürekli erteleyen, acıyı basit bir tebessümle kamufle eden, suskunluğu bir siper gibi kuşanan kadınların ortak sesi bu kitapta yankılanıyor. Hiç Olmamış Gibi, unutmayı bir kurtuluş değil, hatırlamayı göze almanın bedeli olarak ele alırken; bastırılanın, ertelenenin ve dile gelmeyenin nasıl ağır bir yük haline geldiğini gösteriyor.