Jestleri, yön gösteren (işaret edici), fiziksel dünyayı taklit eden, soyut kavramları simgeleyen ve sembolik anlamlar taşıyan hareketler olarak dört ana evrimsel grupta sınıflandıran Wundt’un nihai çıkış noktası, insan bilişinin ve zihninin işleyiş ilkelerini deşifre etmektir. Dilin henüz kelimelere dökülmediği, düşüncenin yalnızca bedenle can bulduğu o kadim kökenleri incelerken, her bir el hareketinin yahut bakışın rastgele birer devinim olmadığını; aksine insan zihninin evrensel yasalarını taşıyan bir sistemi işaret ettiğini öne sürer. Diller ve iletişim biçimleri üzerine çalışmanın insan zihninin karanlık noktalarını aydınlatacak en güçlü anahtar olduğu savıyla, teorisini sağır-dilsizlerden ilkel kabilelere, sessizlik yemini eden keşişlerden Kızılderililere uzanan çok yönlü bir satıhta titizlikle sınamaya koyulur.

Kitapta okurlara rehber olması amacıyla açıklamalı ve özgün bir terimler sözlüğü bölümü de hazırlayan Ece Saraçoğlu, genel olarak zaman konusuna ilgi duyan, zaman felsefesine bir giriş yapmak isteyen ve zamanın ne olabileceğine dair fikir geliştirmek isteyen her alandan okuyucuyu Zamanın Varlığı ve Neliği’ni keşfetmeye çağırıyor.

***

“Aziz bir ilaçtır, çünkü o bir panzehirdir. Bir aziz genelde dünyanın ihmal ettiği şey her neyse onu abartarak dünyayı akıl sağlığına yeniden kavuşturur. İhmal edilen şey ise hiçbir şekilde her çağda aynı unsur değildir. Yine de her nesil kendi azizini içgüdüsel olarak arar ve o aziz, insanların istediği değil, ihtiyaç duyduğu şeydir.”

***

“Thomas Aquinas, garip ve oldukça sembolik bir şekilde, zamanının uygar dünyasının merkezinde, o sırada Hıristiyanlığı kontrol eden güçlerin düğüm noktasında ortaya çıktı. Hepsiyle yakın bir bağlantısı vardı. Bütün bu din kavgası, bütün bu uluslararası kavga, ona bir aile kavgası gibi geliyordu.”

***

“Thomas Aquinas’ın insan aklını özgürleştiren en büyük kurtarıcılardan biri olduğu gerçeğini hiç kimseden daha fazla gizlemek mümkün olmayacak.”

Matt Burriesci, “Ölü Beyaz Adamlar”da Platon’dan Marx’a uzanan Batı felsefesini, kızı Violet için zamansız mektuplara dönüştürüyor.

Sahi, hızla değişen dijital çağın gürültüsünde geleneğin fısıltısını duymak ne kadar mümkün?

Kierkegaard, devrimlerin ve tutkuların çağına karşılık kendi dönemini “reklam ve tanıtım çağı” olarak tanımlar. Yıkımla birlikte yeni bir düzen kurma iddiası taşıyan devrimler çağının aksine, reklam ve tanıtım çağında tüm insani deneyimler hiçleştirilmiş, birey ise “düzleyicilik” olarak adlandırdığı bu süreçte yok edilmiştir. Artık “halk” kavramından söz etmek pek mümkün değildir; filozofa göre asıl önemli olan, bireyin otoriteyle kurduğu ilişki ve kendi varoluşunun sorumluluğunu üstlenebilme kapasitesidir.

İktidar aygıtlarının yasaklamaktansa dönüştürmeyi, yok etmektense içermeyi, bastırmaktansa kışkırtmayı hedefleyen modernleşme eğilimini sezen ilk düşünürlerden biridir Kierkegaard. Bu nedenle, geleneksel muhalefet etme biçimleri değişmediği sürece “başkaldırı” fikrinin olanaklı hiçbir tarafı yoktur onun nezdinde. Ancak, çizdiği bu karamsar tablo bir teslimiyet çağrısı anlamına gelmez; aksine, otorite kavramı üzerine derinlemesine düşünmeleri için ardıllarını tahrik etmek istiyor gibidir.

Doğanın saflığını ve kuralsızlığını ilke edinerek kalıplaşmış yargılara ve yüzeyselliğe karşı çıkan Dada akımı, fütürizm ile benzerlik göstererek sürrealizme kapı aralamıştır. Kullandığı karışık teknik ve kolaj çalışmalarıyla modern sanatın şekillenmesine önayak olmuştur.