Viola yaşlanmanın biyolojik ve evrimsel nedenlerini açıklarken yanlış teoriler ve moda diyetlerden uzak, bilimsel gerçeklere dayalı bir rehber sunuyor.

Biyolojik yaş nedir ve nasıl hesaplanır?

Kadınların üreme yeteneği neden belli bir yaşta sona erer? Vücudun yaşlanmaya başladığı belirli bir zaman var mı?

Bu gibi sorulara yanıt bulacağınız kitap zamanı geri çeviremeyeceğimizi ama onu doğru bir ruh haliyle karşılayabileceğimizi gösteriyor.

Yaşlanmayı Durdurmak gençlik saplantısından uzaklaşıp yaşamın her aşamasını bilinçle karşılamaya davet ediyor.

Jestleri, yön gösteren (işaret edici), fiziksel dünyayı taklit eden, soyut kavramları simgeleyen ve sembolik anlamlar taşıyan hareketler olarak dört ana evrimsel grupta sınıflandıran Wundt’un nihai çıkış noktası, insan bilişinin ve zihninin işleyiş ilkelerini deşifre etmektir. Dilin henüz kelimelere dökülmediği, düşüncenin yalnızca bedenle can bulduğu o kadim kökenleri incelerken, her bir el hareketinin yahut bakışın rastgele birer devinim olmadığını; aksine insan zihninin evrensel yasalarını taşıyan bir sistemi işaret ettiğini öne sürer. Diller ve iletişim biçimleri üzerine çalışmanın insan zihninin karanlık noktalarını aydınlatacak en güçlü anahtar olduğu savıyla, teorisini sağır-dilsizlerden ilkel kabilelere, sessizlik yemini eden keşişlerden Kızılderililere uzanan çok yönlü bir satıhta titizlikle sınamaya koyulur.

Davies, hikâyemizi en iyi nasıl anlatacağımıza ancak onu gerçekten bildiğimizde karar verebileceğimizi öne sürer; fakat onu bilmenin yolunun da önce anlatmaktan geçtiğini ekler. Sonuç, çoğu zaman taslağın sonuna doğru ortaya çıkan bir geri besleme döngüsüdür: Hikâyeyi anlatma biçimimizin sınırlı ya da kısıtlayıcı olduğunu, yazmakta olduğumuz metni en kusursuz hâliyle sunmadığını fark ederiz. Bu farkındalık ise hikâyeyi köklü biçimde yeniden düzenlemeye zorlar. Bu nedenle bir romanın ilk taslağını tamamlamak çoğu zaman çetrefilli ve yanıltıcıdır; çünkü bitirdiğimiz taslak, neredeyse hiçbir zaman yola çıktığımız taslak değildir.

The Welsh Girl (Galli Kız) ile 2007 Man Booker Ödülleri uzun listesine giren Peter Ho Davies’ten, yazma ve yeniden yazma pratiklerine dair yenilikçi bir çalışma.

Riis, hızla büyüyen New York’ta nüfus artışıyla birlikte birer müşterek meskene dönüşen kiralık evleri, bu alanlarda ortaya çıkan sağlık krizlerini ve kamusal ihmali ayrıntılı biçimde ele almış; suçun, yoksulluğun ve hastalığın münferit vakalar değil, modern kent yaşamının kurucu unsurları olduğu perspektifiyle ifşa edici gazeteciliğin (muckraking) ilk örneklerini literatüre kazandırmıştır.

Kentin orta ve üst sınıflarının büyük ölçüde habersiz olduğu bir dünyayı görünür kılan Ötekiler Nasıl Yaşar? hem bir sosyal reform çağrısı hem de 19. yüzyıl kent yaşamının çarpıcı bir panoraması olmasının yanı sıra, Jack London’ın Uçurum İnsanları (People of the Abyss) kitabına ilham vermesiyle  de  etkisini  Amerika’nın ötesine taşımıştır.

Fakat daima cevabını bildiğimiz sorular etrafında veciz cümleler kurmak değil Riso’nun amacı. Aşk mı? Bağımlılık mı? diye sorarken esas niyeti şu: sorunun şiddetiyle cevabın sessizliği arasında bizi bir başımıza bırakmak.

Öyle ya, hiçbir büyük eser sorduğu soruya cevap vermemiştir, onu büyük yapan tam da bu askıya alma halidir.

İdeal bir şair-filozofun hangi koşullar altında nasıl doğacağını hepimizden önce saptayan Santayana, Üç Filozof Şair’le onu şimdiden selamlar.

El Mundo gazetesinin 2011’de en iyi on kurgu-dışı kitaptan biri olarak değerlendirdiği Acının Kültürel Tarihi, temel insani deneyimleri tarihsel bağlamları içinde anlamaya yönelik önemli ve çığır açıcı bir katkıdır.

İtiraf niteliğindeki bu yazıları kâğıda dökmek Fallada için kolay değildir. Öyle ki, 1944’ün karanlık atmosferinde giriştiği “kendini sorgulama” sorumluluğu “hayatta kalma stratejisine” dönüşür. Pençesine düştüğü son büyük Alman çılgınlığını tüm boyutlarıyla irdelerken, binbir farklı şekilde tezahür eden bu kötülüğü yaratanın aslında kim olduğunu arar: Viyana banliyölerine has şivesi ve saralılarınkine benzeyen hareketlerle yaygaracılık yapan, tehdit etmekten ve hunharlıktan aldığı keyfi kanlı infaz fantezileriyle kürsülerden deklare eden Hitler midir tek müsebbibi? Direnmesi beklenen güçlerin dağınıklığına ne demeli peki? Düşmanın canına ot tıkadığı anayasaya umarsızca sadık kalmayı yeğleyen hukukçulara? Nazilerin sloganlarının arkasına takılıp, kendilerinin de ne kadar “milli” olduklarını ispat etmeye çalışan sosyal demokratların ihanetine? Sopa yiyenlerden biri olmamak için sopa atanların saflarına doluşanlara? O müphem sarhoşluğun, birlik ve beraberliğin çekim gücüne kapılanlara ne demeli?

Kışkırtıcı, uzun yıllar boyunca kaybolduğu sanılan ve otoriterlik ortadan kalkmadığı sürece güncelliğini hiç yitirmeyecek Ülkemde Bir Başıma ilk kez Türkçede.

Koray Tarhan, modern doğaçlama tiyatronun (İmpro) dünya ve Türkiye’deki tarihinin izini sürerken; doğaçlama oyunculuğun temel prensipleri üzerine öneri ve tavsiyelerde bulunarak, bugüne dek sahnelenmiş oyunların izleğinde İstanbulimpro Doğaçlama Topluluğu’nun deneyimlediği, ürettiği ve literatüre kazandırdığı birikimleri gün ışığına çıkarıyor; tiyatro evreninde gittikçe daha yaygın bir zemin bulmaya başlayan bu yeni yaklaşımı tarihsel kökleri ve gelişimi itibarıyla irdeliyor.